Τι μπορεί να είναι αυτό;
Πολλοί ασθενείς έρχονται στο ιατρείο παραπονούμενοι ότι η μύτη τους είναι συνεχώς "βουλωμένη" και μάλιστα νιώθουν το "μπούκωμα" αυτό να μεταφέρεται κατά τη διάρκεια της ημέρας εναλλάξ στους δύο ρώθωνες.
Για να μπορέσουν δε να αναπνεύσουν, έχουν καταφύγει στα ρινικά αποσυμφορητικά τα οποία τους ανακουφίζουν προσωρινά, όταν όμως περνάει η δράση τους, η μύτη τους είναι τα ίδια και χειρότερα από πριν, οπότε ξαναβάζουν σπρέυ και αυτός ο φαύλος κύκλος μπορεί να κρατάει χρόνια με δυσάρεστες συνέπειες τόσο στο βλεννογόνο (στο εσωτερικό της μύτης) όσο και στην ποιότητα ζωής των ασθενών.
Τι είναι όμως όλο αυτό το φαινόμενο;
Είναι η υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών, οι οποίες είναι οστέινες δομές που καλύπτονται από βλεννογόνο και βρίσκονται στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης.
Οι κόγχες μπορούν από διάφορα ερεθίσματα: αλλεργικά, χημικά, συγκινησιακά, ορμονικά ακόμα και από ιώσεις, να πρηστούν με αποτέλεσμα να αποφράσσουν τη μύτη.
Εάν το πρήξιμο αυτό είναι μόνιμο και όχι περιστασιακό (όπως στην περίπτωση μιας ιώσεως) τότε καταφεύγουμε στη συρρίκνωση των κογχών, η οποία μπορεί να επιτευχθεί είτε με καυτηριασμό με ραδιοσυχνότητες ή με κογχοπλαστική που είναι μια χειρουργική τεχνική κατά την οποία αφαιρούμε τμήμα της κάτω ρινικής κόγχης με αποτέλεσμα να μειώνεται ο όγκος της.
Και οι δύο τεχνικές έχουν ανακουφιστικά αποτελέσματα για τους ασθενείς, είναι ανώδυνες, χωρίς εξωτερικά σημάδια ή πρήξιμο της μύτης.
